Od około 2205 roku przed naszą erą Chinami rządziło kilka dynastii. Pierwszą udokumentowaną dynastią była Shang, która zaczęła panować około 1766 roku p.n.e. Pod koniec wieku XI została obalona przez dynastię Zhu. Ich panowanie trwało do 221 roku p.n.e. Od 202 roku Chinami rządziła dynastia Han. Kwitła wówczas chińska kultura. Do największych wynalazków w tym okresie należą: kompas magnetyczny, ster okrętowy i papier. Jednak liczba ludności rosła tak szybko, ze wielu chłopów pozostawało bez ziemi a to z kolei prowadziło do buntów. Trudna sytuacja w kraju sprawiła, że cesarstwo upadło. Po upadku dynastii Han Chiny podzieliły się na trzy królestwa. W 581 roku cesarz Wendi objął tron królestwa północnego, zakładając dynastię Sui, po czym podjął próbę zjednoczenia kraju. Wspaniałego rozkwitu kultury, były to czasy wspaniałego rozkwitu kultury, nauki i sztuki. W 960 roku na tron wstąpił pierwszy cesarz dynastii Song, a w Chinach zapanował dobrobyt.
Historia jedwabiu
Jedwab wytwarzają jedwabniki, które z jedwabnej nici przędą swoje kokony. Larwy jedwabników żywią się liśćmi morwy, a potem przędą kokony, aby w nich przemienić się w dorosłe osobniki. W Chinach kokony wrzucano do wrzącej wody, aby zabić larwę i rozwinąć nić. Nici takie czyszczono, a potem tkano z nich tkaninę. Do utkania metra potrzebne były nici z tysięcy kokonów. Jedwab stał się najcenniejszym towarem eksportowym Chin. Wieziono go 400 kilometrów na zachód lądem, drogami zwanymi Jedwabnym Szlakiem. W zamian za jedwab chińscy kupcy przywozili do kraju złoto, przyprawy, klejnoty i jadeit. Niebezpieczna droga prowadziła przez wysokie góry i pustynie. Na długie jedwabne szlaki mogli sobie pozwolić jedynie bardzo zamożni ludzie. Kolor i wzór tkaniny wskazywał na ich społeczną pozycję. Jedynie cesarz mógł nosić jedwabne żółte szaty zdobione smokami. Ludzie ubodzy nosili ubrania z szorstkiej tkaniny z włókien roślinnych.
Od około 2205 roku przed naszą erą Chinami rządziło kilka dynastii. Pierwszą udokumentowaną dynastią była Shang, która zaczęła panować około 1766 roku p.n.e. Pod koniec wieku XI została obalona przez dynastię Zhu. Ich panowanie trwało do 221 roku p.n.e. Od 202 roku Chinami rządziła dynastia Han. Kwitła wówczas chińska kultura. Do największych wynalazków w tym okresie należą: kompas magnetyczny, ster okrętowy i papier. Jednak liczba ludności rosła tak szybko, ze wielu chłopów pozostawało bez ziemi a to z kolei prowadziło do buntów. Trudna sytuacja w kraju sprawiła, że cesarstwo upadło. Po upadku dynastii Han Chiny podzieliły się na trzy królestwa. W 581 roku cesarz Wendi objął tron królestwa północnego, zakładając dynastię Sui, po czym podjął próbę zjednoczenia kraju. Wspaniałego rozkwitu kultury, były to czasy wspaniałego rozkwitu kultury, nauki i sztuki. W 960 roku na tron wstąpił pierwszy cesarz dynastii Song, a w Chinach zapanował dobrobyt.
Historia jedwabiu
Jedwab wytwarzają jedwabniki, które z jedwabnej nici przędą swoje kokony. Larwy jedwabników żywią się liśćmi morwy, a potem przędą kokony, aby w nich przemienić się w dorosłe osobniki. W Chinach kokony wrzucano do wrzącej wody, aby zabić larwę i rozwinąć nić. Nici takie czyszczono, a potem tkano z nich tkaninę. Do utkania metra potrzebne były nici z tysięcy kokonów. Jedwab stał się najcenniejszym towarem eksportowym Chin. Wieziono go 400 kilometrów na zachód lądem, drogami zwanymi Jedwabnym Szlakiem. W zamian za jedwab chińscy kupcy przywozili do kraju złoto, przyprawy, klejnoty i jadeit. Niebezpieczna droga prowadziła przez wysokie góry i pustynie. Na długie jedwabne szlaki mogli sobie pozwolić jedynie bardzo zamożni ludzie. Kolor i wzór tkaniny wskazywał na ich społeczną pozycję. Jedynie cesarz mógł nosić jedwabne żółte szaty zdobione smokami. Ludzie ubodzy nosili ubrania z szorstkiej tkaniny z włókien roślinnych.