Muszyna jest mniejsza od Krynicy lecz mimo to również ma bogatą historię.
Muszyna to małe miasto leżące w kotlinie górskiej na poziomie ok. 450 – 520 m. n. p. m. u ujścia Szczawnika i Muszynki do Popradu. Miasteczko liczy ponad 4 tys. mieszkańców.
Muszyna stanowiła ważny punkt handlowy na trakcie z Krakowa na Węgry. Od 1288 r. stanowiła stolicę ‘państwa muszyńskiego” – należącego do krakowskiego biskupstwa, a z przerwą w l. 1335-91 była nią do 1782 r. Powstała w 1364 r. Państwo Muszyńskie miało własne wojsko, sąd i szeroką autonomię.
Resztki zamku zachowały się na wzgórzu Baszta, zwanym również Zamczyskiem. W czasach Bolesława wstydliwego stał w tym miejscu gródek drewniany. Na jego miejscu postawiono następnie za Kazimierza Wielkiego wielki zamek murowany. Zamek zniszczony został podczas wojny Kazimierza Jagiellończyka z węgierskim królem Maciejem Korwinem w 1474 r. zaś odbudowany został w XVI wieku zaś do XVII w. był siedzibą starostów klucza muszyńskiego. Według legendy w jednym z domów z XVIII w. mieszkał Kazimierz Pułaski i miał tam właśnie napisać „Manifest konfederacki”. W mieście znajduje się też zabytkowy kościół z 1679 r. restaurowany w 1803 r.
Muszyna jako uzdrowisko
Nie tylko Krynica , lecz i Muszyna spełnia ważne funkcje uzdrowiskowe.
Muszyńskie uzdrowisko ma bogate źródła Szczawno-alkaliczne i ziemno-żelaziste, poza tym wody muszyńskie zawierają podobne składniki co krynickie, mimo to w Muszynie nie ma wód typu „Jan” czy „Zuber”. Muszyńskie źródła znane były już w XVIII wieku, ale dopiero w 1930 r. zbudowane zostały na lewym brzegu Popradu łazienki drewniane, dzięki którym zapoczątkowana została budowa uzdrowiska. Muszyńskie wody leczą wiele chorób takich jak: choroby serca, żołądka, przemiany materii, choroby kobiece, czy nerwów. W całej Polce znana jest woda „Muszynianka” (podobnie jak w Krynicy „Kryniczanka”).
Muszynę cechuje łagodny klimat, dobre nasłonecznienie, a dzięki wielu źródłom mineralnym uzdrowisko rozbudowało się, tworząc wraz z sąsiednimi wsiami - Szczawikiem i Złockiem zespół letniskowo-wypoczynkowy. Z Muszyny można zrobić punkt wyjściowy na górę Jaworzynę krynicką – 1114 m. n. p. m., lub Runek – 1082 m. n. p. m. przez Pustą wielką – 1061 m n. p. m.. znajduje się tu również początek spływu Popradem.
Powroźnik
Powroźnik położony jest między Krynicą a Muszyną.
Istniała już prawdopodobnie w XIV w. a zamieszkany był przez ludność łemkowską w związku z jej lokacją na prawie wołoskim. Etymologia – czyli pochodzenie nazwy wskazuje na to że wieś ta była zamieszkana dawniej przez powroźników – ludzi którzy wyrabiali powrozy. Należał w tym czasie do państwa muszyńskiego i znajdowała się tu huta szkła. Również w Powroźniku przy drodze do Tylicza są źródła mineralne. Wieś ta jest odwiedzana przez turystów dzięki znajdującej się tu zabytkowej cerkwii św. Jakuba, zbudowanej w 1643 r. (obecnie jest to kościół rzymsko-katolicki). Zbudowany został z drewna, obity gontami, ma kształt trójdzielny z prostokątnym prezbiterium i nieco szerszą nawą w kształcie kwadratu. Prezbiterium przykrywa dach, zaś nawa przykryta jest dachem namiotowym dwukrotnie złamanym i zakończonym kopułką. Wewnątrz świątyni znajduje się barokowy ikonostas z końca XVII w. z tych samych lat – ołtarz i cenne obrazy. Dzwon na wieży został zawieszony w 1615 r. Z Powroźnika wychodzą również trasy wycieczek na Jaworzynę Krynicką (przez Jastrzębik), oraz do Krynicy (przez Górę Parkową).
Muszyna jest mniejsza od Krynicy lecz mimo to również ma bogatą historię.
Muszyna to małe miasto leżące w kotlinie górskiej na poziomie ok. 450 – 520 m. n. p. m. u ujścia Szczawnika i Muszynki do Popradu. Miasteczko liczy ponad 4 tys. mieszkańców.
Muszyna stanowiła ważny punkt handlowy na trakcie z Krakowa na Węgry. Od 1288 r. stanowiła stolicę ‘państwa muszyńskiego” – należącego do krakowskiego biskupstwa, a z przerwą w l. 1335-91 była nią do 1782 r. Powstała w 1364 r. Państwo Muszyńskie miało własne wojsko, sąd i szeroką autonomię.
Resztki zamku zachowały się na wzgórzu Baszta, zwanym również Zamczyskiem. W czasach Bolesława wstydliwego stał w tym miejscu gródek drewniany. Na jego miejscu postawiono następnie za Kazimierza Wielkiego wielki zamek murowany. Zamek zniszczony został podczas wojny Kazimierza Jagiellończyka z węgierskim królem Maciejem Korwinem w 1474 r. zaś odbudowany został w XVI wieku zaś do XVII w. był siedzibą starostów klucza muszyńskiego. Według legendy w jednym z domów z XVIII w. mieszkał Kazimierz Pułaski i miał tam właśnie napisać „Manifest konfederacki”. W mieście znajduje się też zabytkowy kościół z 1679 r. restaurowany w 1803 r.
Muszyna jako uzdrowisko
Nie tylko Krynica , lecz i Muszyna spełnia ważne funkcje uzdrowiskowe.
Muszyńskie uzdrowisko ma bogate źródła Szczawno-alkaliczne i ziemno-żelaziste, poza tym wody muszyńskie zawierają podobne składniki co krynickie, mimo to w Muszynie nie ma wód typu „Jan” czy „Zuber”. Muszyńskie źródła znane były już w XVIII wieku, ale dopiero w 1930 r. zbudowane zostały na lewym brzegu Popradu łazienki drewniane, dzięki którym zapoczątkowana została budowa uzdrowiska. Muszyńskie wody leczą wiele chorób takich jak: choroby serca, żołądka, przemiany materii, choroby kobiece, czy nerwów. W całej Polce znana jest woda „Muszynianka” (podobnie jak w Krynicy „Kryniczanka”).
Muszynę cechuje łagodny klimat, dobre nasłonecznienie, a dzięki wielu źródłom mineralnym uzdrowisko rozbudowało się, tworząc wraz z sąsiednimi wsiami - Szczawikiem i Złockiem zespół letniskowo-wypoczynkowy. Z Muszyny można zrobić punkt wyjściowy na górę Jaworzynę krynicką – 1114 m. n. p. m., lub Runek – 1082 m. n. p. m. przez Pustą wielką – 1061 m n. p. m.. znajduje się tu również początek spływu Popradem.
Powroźnik
Powroźnik położony jest między Krynicą a Muszyną.
Istniała już prawdopodobnie w XIV w. a zamieszkany był przez ludność łemkowską w związku z jej lokacją na prawie wołoskim. Etymologia – czyli pochodzenie nazwy wskazuje na to że wieś ta była zamieszkana dawniej przez powroźników – ludzi którzy wyrabiali powrozy. Należał w tym czasie do państwa muszyńskiego i znajdowała się tu huta szkła. Również w Powroźniku przy drodze do Tylicza są źródła mineralne. Wieś ta jest odwiedzana przez turystów dzięki znajdującej się tu zabytkowej cerkwii św. Jakuba, zbudowanej w 1643 r. (obecnie jest to kościół rzymsko-katolicki). Zbudowany został z drewna, obity gontami, ma kształt trójdzielny z prostokątnym prezbiterium i nieco szerszą nawą w kształcie kwadratu. Prezbiterium przykrywa dach, zaś nawa przykryta jest dachem namiotowym dwukrotnie złamanym i zakończonym kopułką. Wewnątrz świątyni znajduje się barokowy ikonostas z końca XVII w. z tych samych lat – ołtarz i cenne obrazy. Dzwon na wieży został zawieszony w 1615 r. Z Powroźnika wychodzą również trasy wycieczek na Jaworzynę Krynicką (przez Jastrzębik), oraz do Krynicy (przez Górę Parkową).