Wielka strata
Rozbiory kraju doprowadziły do rozpadu Rzeczpospolitej Obojga Narodów.
Z faktu bycia jednym państwem Litwini brali udział w wielu wojnach i bitwach, które rozpętała wcześniej tylko Polska. Okres XVII i XVIII wieku, to bardzo trudne czasy dla Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W tym okresie kraj zmagał się z niekorzystną sytuacją wewnętrzną i klęskami żywiołowymi oraz wielkim nieurodzajem. Kolejne lata przyniosły rozbiory kraju. Od roku 1795 Rzeczpospolita przestała istnieć i zniknęła z mapy Europy. Została podzielna pomiędzy dwóch silnych i wielkich grabieżców. Suwalszczyzna weszła we władanie Prus, natomiast tereny wschodnie zagarnęła Rosja. Jedyną nadzieję Polacy i Litwini pokładali w wojskach Napoleona. Jednak francuski marsz na Moskwę skończył się wielką klęską Napoleona i dążenia do wolności stawały się coraz trudniejsze i mniej realne. Wielki duch patriotyzmu nie pozwalał okupowanym na poddanie się. Dzielnie walczyli podczas powstania styczniowego i listopadowego, jednak zwycięstwa nie udało się osiągnąć. Droga do odzyskania wolności stawała się coraz dłuższa i niepewna.
Już nie razem
W raz z rozpoczęciem rozbiorów państwo o nazwie Rzeczpospolita Obojga Narodów raz na zawsze się rozpadła.
Podczas I wojny światowej terytorium Litwy bardzo często zmieniało właściciela. W tym czasie Litwinom podlizywali się Niemcy, którzy stali się pomysłodawcą idei proklamowania Republiki Litewskiej. I tak się stało 16 lutego 1918 roku. Był to wielki krok mówiący o usamodzielnieniu się Litwy od Polski. Niepodległość Republiki Litewskiej nie trwałą jednak zbyt długo, bo w 1920 roku weszli na jej terytorium Rosjanie. Skończyło się w miarę pokojowo, bo został wówczas podpisany pokój z bolszewikami na mocy którego wojska zaborcze przeszył przez terytorium Litwy nie naruszając jej posiadłości. Litwa w wyniku tego porozumienia miała dostać Wilno, które w tym czasie był własnością Polski. Sytuacja trochę abstrakcyjna, bo bolszewicy rozporządzali terytoriami, które nie należały do nich. Po wielu zbrojnych perturbacjach Wilno i Wileńszczyzna pozostały w rękach Polski. Stosunki polsko-litewskie zostały zawieszone do roku 1938. Warto podkreślić, że temat Wileńszczyzny do dziś różni kiedyś dwa związane z sobą narody.
Wielka strata
Rozbiory kraju doprowadziły do rozpadu Rzeczpospolitej Obojga Narodów.
Z faktu bycia jednym państwem Litwini brali udział w wielu wojnach i bitwach, które rozpętała wcześniej tylko Polska. Okres XVII i XVIII wieku, to bardzo trudne czasy dla Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W tym okresie kraj zmagał się z niekorzystną sytuacją wewnętrzną i klęskami żywiołowymi oraz wielkim nieurodzajem. Kolejne lata przyniosły rozbiory kraju. Od roku 1795 Rzeczpospolita przestała istnieć i zniknęła z mapy Europy. Została podzielna pomiędzy dwóch silnych i wielkich grabieżców. Suwalszczyzna weszła we władanie Prus, natomiast tereny wschodnie zagarnęła Rosja. Jedyną nadzieję Polacy i Litwini pokładali w wojskach Napoleona. Jednak francuski marsz na Moskwę skończył się wielką klęską Napoleona i dążenia do wolności stawały się coraz trudniejsze i mniej realne. Wielki duch patriotyzmu nie pozwalał okupowanym na poddanie się. Dzielnie walczyli podczas powstania styczniowego i listopadowego, jednak zwycięstwa nie udało się osiągnąć. Droga do odzyskania wolności stawała się coraz dłuższa i niepewna.
Już nie razem
W raz z rozpoczęciem rozbiorów państwo o nazwie Rzeczpospolita Obojga Narodów raz na zawsze się rozpadła.
Podczas I wojny światowej terytorium Litwy bardzo często zmieniało właściciela. W tym czasie Litwinom podlizywali się Niemcy, którzy stali się pomysłodawcą idei proklamowania Republiki Litewskiej. I tak się stało 16 lutego 1918 roku. Był to wielki krok mówiący o usamodzielnieniu się Litwy od Polski. Niepodległość Republiki Litewskiej nie trwałą jednak zbyt długo, bo w 1920 roku weszli na jej terytorium Rosjanie. Skończyło się w miarę pokojowo, bo został wówczas podpisany pokój z bolszewikami na mocy którego wojska zaborcze przeszył przez terytorium Litwy nie naruszając jej posiadłości. Litwa w wyniku tego porozumienia miała dostać Wilno, które w tym czasie był własnością Polski. Sytuacja trochę abstrakcyjna, bo bolszewicy rozporządzali terytoriami, które nie należały do nich. Po wielu zbrojnych perturbacjach Wilno i Wileńszczyzna pozostały w rękach Polski. Stosunki polsko-litewskie zostały zawieszone do roku 1938. Warto podkreślić, że temat Wileńszczyzny do dziś różni kiedyś dwa związane z sobą narody.